Posts

ਤਰਖਾਣੀ ਆ ਤੇ ਆ ਜਾ। - Prabha Prinja

Image
LET US SMILE ਕਾਫੀ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਭਿੱਖੀਵਿੰਡ ਗਏ। ਸਾਡਾ ਘਰ ਖੇਮਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਤੇ ਮੇਨ ਰੋਡ ਤੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬੱਸਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਰੇਹੜੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਟਾਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਆ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸੱਤ ਕੁ ਦਾ ਟਾਈਮ ਸੀ ਅਚਾਨਕ ਬਾਹਰੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਬੋਲਣ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਝਗੜਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਬਾਹਰ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਰੇਹੜੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਬਾਰ ਬਾਰ ਹੱਥ ਹੀ ਜੋੜੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਹਿ ਕਹਾ ਕੇ ਲੋਕ ਾਂ ਨੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਇਆ ਤੇ ਮਸਲਾ ਪੁੱਛਿਆ ਉਹਦਾ ਪਾਰਾ ਫਿਰ ਸਤਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੜ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਝਵੀ ਲੈ ਕੇ ਰੇਹੜੀ ਵਾਲੇ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਦੋ ਚਾਰ ਸਿਆਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੇ ਅਗਾਂਹ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ ਬੀਬੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਦੱਸ ਹੋਈ ਕੀ ਆ। ਲਾਲ ਪੀਲੀ ਹੋਈ ਉੱਚੀ ਸਾਰੀ ਕਹਿੰਦੀ, ," ਮੇਰਾ ਬੰਦਾ ਕਰਦਾ ਲੱਕੜ ਦਾ ਕੰਮ। ਮੈਂ ਇਹਦੀ ਰੇਹੜੀ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘੀ ਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਕਹਿੰਦਾ ਤਰਖਾਣੀ ਆ ਤੇ ਆ ਜਾ।" ਉਹ ਫਿਰ ਰਿਹੜੀ ਵਾਲੇ ਵੱਲ ਵਧੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣਾ ਹੋਵੇ। ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਬਜੁਰਗ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜੇ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ" ਜਾ ਬੀਬੀ ਜਾ ,ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਸੁਣਦੇ ਆਂ । ਉਧੱਰ ਵੇਖ, ਆ ਈ ਉਹਦੀ ਰੇਹੜੀ ਤੇ ਉਹ ਤਰਾਂ ਵੇਚਦਾ ਈ ਤੇ ਹੋਕਾ ਦਿੰਦਾ ਏ ਤਰ ਖਾਣੀ ਆ ਤੇ ਆ ਜਾ।" ਸਾਰੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਪੇਂਡੂ ਹਾਸਾ ਹੱ...

ਜਰਾ ਜਲਦੀ ਚੱਲ - Prabha Prinja

Image
LET US SMILE ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਅੱਠ ਵਜੇ ਮੈਂ ਘਰੋਂ ਦਫਤਰ ਲਈ ਨਿਕਲੀ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ ਪੈਦਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਸਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਰਿਕਸ਼ਾ ਮਿਲਿਆ। ਸੋਮਵਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਚੈਕਿੰਗ ਦਾ ਡਰ ਸੀ।  ਰਿਕਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰਿਕਸ਼ਾ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਾਹਲੀ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕਹਿਣ ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਪੀਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾਂ ਪਿਆ। 8 ਵੱਜ ਕੇ 50 ਮਿੰਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸੀ ਉਹ ਹਾਲੇ ਗਵਾਲ ਮੰਡੀ ਚੌਂਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਡਰਦੇ ਡਰਦੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ " ਭਈਆ 9 ਵੱਜ ਚੱਲੇ  , ਜਰਾ ਜਲਦੀ ਚੱਲ।" ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ ਸਾਰੀ ਬੋਲਿਆ " ਕਯਾ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਲਗਾ ਰੱਖੀ ਹੈ ,ਪਾਂਚ ਮਿੰਟ ਪਹਿਲੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਤੀ ਥੀ ਕਯਾ?" ਮੇਰਾ ਹਾਸਾ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਦਿਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੰਨੂ ਕਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੱਲੀ ਸੀ ਤੂੰ ਹੀ ਲੇਟ ਮਿਲਿਆ। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਹਦਾ ਡਾਇਲਾਗ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਮੈਂ ਹੱਸਦੀ ਰਹੀ। 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂

ਚੁਟਕਲਾ - Prabha Prinja

Image
LET US SMILE ਮਹੀਨਾ ਕੁ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਹੈ ਸਾਡਾ ਇਕ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਜਾਣਕਾਰ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਆਇਆ। ਅਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਮਿਲਣ ਐਮ ਕੇ ਹੋਟਲ ਗਏ । ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕ ਕਪਲ ਹੋਰ ਸੀ। ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਚੁਟਕਲਿਆਂ ਦਾ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਚੁਟਕਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਕਪਲ ਨੇ ਸੁਣਾਇਆ। ਇਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਜਿਹਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪੁੱਜਾ। ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਭਰੇ ਜਿਹੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ " ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਿਖਾ ਬੈਠਾ, ਉਹਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਤੇਰੀ ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਜ ਤੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਆਪਾਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚੇਤੇ ਕਰਕੇ ਹੱਸ ਹੱਸ ਰਾਤ ਗੁਜਾਰੀਏ।" 12 ਵਜੇ ਤੱਕ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਅਚਾਨਕ ਉਹਦੀ ਪਤਨੀ ਬੋਲੀ " ਬਈ ਮੈਂ ਤਾਂ ਲੱਗੀ ਸੌਣ, ਆਪ ਤਾਂ ਤੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਣਾ ਨੀ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਨਵੇਂ ਕੰਮ ਪੈ ਜਾਣੇ ਆ।" ਹੋਟਲ ਦਾ ਕਮਰਾ ਠਹਾਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂

"ਕਾਂ ਲੈ ਗਿਆ।" - Prabha Prinja

Image
Let Us Smile ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪੱਟੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ਉਹ ਇੱਕ ਬੜੇ ਵੱਡੇ ਸਾਂਝੇ ਵਿਹੜੇ ਵਾਲਾ ਘਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਤਾਇਆ ਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬੇਟੇ ਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਬੇਟੇ ਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਘਰ ਸੀ। ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕੰਧ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਨਿੰਮ ਧਰੇਕ ,ਬਕੈਣ,ਜਾਮਣ, ਕੇਲੇ,ਅਮਰੂਦ ਤੇ ਖਜੂਰ ਆਦਿ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਸੀ। ਪੱਖਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਈ ਕਦੇ। ਤਿੰਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਜੁਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲਾਡੀ ਵਿਹੜੇ ਵਿ ੱਚ ਬੈਠਾ ਰੋਟੀ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਖਾਂਦੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਹਾਲੇ ਨਲਕੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੀ ਸੀ ਮੇਰੇ ਤਾਇਆ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨੂੰਹ ਦੀ ਬੜੀ ਦੂਰੋਂ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ, " ਉਏ ਕੀਹਦਾ ,ਕੀ, ਕੌਣ ਲੈ ਗਿਆ।" ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਧੱਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਲਾਡੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਕਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਨੇਰੇ ਤੇ ਜਾ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਬੋਲੇ, " ਲਾਡੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਕਾਂ ਲੈ ਗਿਆ।" ਅੱਜ ਵੀ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਢੰਗ ਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਕਠੇ ਹੋਈਦਾ ਏ ਤਾਂ ਕੀਹਦਾ, ਕੀ, ਕੌਣ ਲੈ ਗਿਆ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਲਈਦਾ। 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀 😀